|
|
| |
| |
|
|
|
|
|
|
|
 بناي اين شهر را به دستان سام، پدر رستم پهلوان نسبت ميدهند و كلمه اردستان را تحريف شده «ارگدستان» ميدانند. مسجد جامع اردستان از بناهاي تاريخي معروف اين شهر ميباشد كه در دوره سلجوقيانساخته شده است. معماري بومي اردستان نيز جالب توجه است. |
|
|
|
|
|
 اصفهان در عهد اشكانيان پايتخت بود و در دوره ساسانيان تحت نفوذ اسپوهران يا اعضاي هفت خانوادهبزرگ ايراني قرار داشت. بعد از اسلام تا اوايل قرن چهارم تحت سلطه عربها بود و در زمان منصور خليفهعباسي مورد توجه قرار گرفت. در سال 319 ه.ق مردآويج زياري اصفهان را به پايتختي برگزيد و در سال 327ه.ق ركن الدوله ديلمي نيز اصفهان را به پايتختي انتخاب كرد. اين شهر در سال 443 ه. ق به دست طغرلسلجوقي فتح شد. در دوره سلجوقيان عمارات، مساجد و كوشكهاي متعددي در اصفهان بنا گرديد. |
|
در سال639 ه.ق تحت سلطه مغول قرارگرفت. پس از بازگشت سپاه مغول اين شهر دوباره رونق يافت ولي در تاخت وتاز تيمورلنگ آسيب فراوان ديد.
با انتخاب اين شهر در سال 1000 ه.ق به عنوان پايتخت شاهعباس صفوي،دوران شكوفايي دوباره آن آغاز شد. پس از شاه عباس جانشينان او كاخ و باغهاي سعادتآباد و شهرك فرحآباد راايجاد كردند. با سقوط اصفهان بدست محمود افغان و انقراض سلسله صفويه، موجبات انحطاط آن فراهم شد، ولي در دوره افشار رونقي دوباره يافت. در دوران زنديه و قاجاريه در پي انتقال پايتختي كشور به ترتيب به شيرازو تهران جريان عمران شهر بالنسبه متوقف شد. |
|
| با حاكم شدن ظلالسلطان پسر ناصرالدين شاه قاجار در سال1276 ه.ق بر اصفهان انحطاط دوباره آن آغاز شد. در دوره پهلوي توسعه صنعتي شهر و منطقه اصفهان آغاز شد. در طي دو دهه اخير شهر اصفهان توسعهفراواني يافته و نوسازيهاي جالب توجهي در آن صورت گرفته است و هماكنون يكي از شهرهاي سياحتيمعروف ايران و جهان است. |
|
|
|
|
|
| نام قديمي اين شهر «برزه» به معني شاخ درخت يا زراعت است كه به مرور به «ورجان» تبديل شدهاست. در زمان صفويه به علت احداث پلي بر روي زاينده رود، پُلاورجان نام گرفت و سپس به فلاورجانمعروف گرديد. مهمترين بناهاي تاريخي اين شهرستان، بقعه پيكران و مسجد تاريخي روستاي اشترجان است. |
|
|
|
|
|
| اين شهر در دوره هخامنشي «پرتيكان» نام داشت و يكي از ايالات بزرگ آران بود كه پس از هجوماسكندر مقدوني به ميدان تاخت و تاز يونانيان تبديل گرديد و به مرور ويران شد. در زمان صفويه، گروهي ازارمنيها و گرجيها به اين منطقه كوچانده شدند و در آن اسكان يافتند.
|
|
|
|
|
|
| قدمت تاريخي اين شهر به چند هزار سال ميرسد و بخشي از ناحيه باستاني «پرتيكان» ميباشد.اين شهرستان از نواحي ييلاقي عشاير طايفه چهارلنگ بختياري است. طبيعت اين شهرستان زيبا و جالب توجهاست.
|
|
|
|
|
|
| گلپايگان يكي ديگر از شهرهاي قديمي ايران است كه نام سابق آن گلبادگان يا گل آبادگان بوده است.بناي مسجد جامع مهمترين اثر تاريخي اين شهر است كه از يادگارهاي محمدبن ملكشاه سلجوقي در اوايل قرنششم هجري ميباشد و كتيبههاي متعددي دارد.
|
|
|
|
|
|
| كاشان يكي از شهرهاي بسيار قديمي ايران است. يافتههاي باستانشناسي تپههاي سيلك در 4 كيلومتريغرب كاشان، نشان ميدهد كه اين ناحيه يكي از نخستين مراكز تمدن بشر ماقبل تاريخ بودهاست. تپه سيلك درزمان ساسانيان و صفويه نيز آباد بوده است. كاشان در دوره سلجوقيان و مغولان آسيب فراوان ديد. اين شهر دردوره صفوي پايتخت شاهعباس دوم بود. |
|
| شهر و روستاهاي آن در سالهاي 1192 ه.ق و 1260 ه.ق در اثرزلزله تخريب شد. شهر كاشان معماري ويژه جالب توجهي دارد و آثار و بناهاي تاريخي و مذهبي فراواني در آنبجامانده است. |
|
|
|
|
|
| سابقه تاريخي اين شهر به بيش از 1000 سال ميرسد و از زمان صفويان يكي از مراكز بزرگآموزشهاي ديني و علمي بوده است. مدرسه قديمي علوي آن معروف است. باغهاي گل و عسل خوانسار نيزاشتهار ملي دارد. |
|
|
|
|
|
| بناي اين شهر به زمان ساسانيان مربوط ميشود. كهندژ، در راه اصفهان نيز يكي ازپايتختهاي ساسانيان بوده است. نام اسبق اين شهر سده بوده است. |
|
|
|
|
|
| شهرستان نائين با مساحت 35 هزاركيلومتر مربع در فاصله 130 كيلومتري غرب اصفهان و 320 كيلومتري جنوب غربي تهران واقع شده است. اين شهرستان در همسايگي فلات مركزي ايران قرار دارد.آب و هواي آن در مناطق “خور ” و “ بيابانك” گرم و خشك است.در حاليكه “انارك” و قسمتهاي جنوب شرقي آن هواي معتدل گرم دارند.اين شهرستان داراي روستاهاي معروف و چشمه هاي بسيار است. روستاي “خور” زادگاه “يغماي جندقي” شاعر معروف قرن 13 (دوره قاجار) است.اين شهر قديمي آثار باستاني بسياري دارد و اثري از دوره پيش از اسلام دارد.در كتب جغرافيايي قديم مانند “حدود العالم” (325 هجري قمري) اسامي برخي از شخصيتها و بناهاي اين شهر عنوان شده است.يكي از مهمترين اماكن باستاني اين شهر قلعه “نارنج” يا “نارين” ميباشد.معماري سنتي و زندگي در كوير از ويژگيهاي اين شهر ميباشد. |
|
|
|
|
|
| اين شهر در نزديكي اصفهان قرار دارد، بناي شهر نجف آباد به قرن يازدهم هجري مربوط است و گفتهميشود كه در سال 1022 هجري به دستور شاه عباس اول صفوي شروع شده است. شهر نجف آباد معماريبومي جالب توجهي دارد و نسبت به ساير شهرهاي مركزي سرسبز و مصفاست و درختان كهن بسيار دارد. |
|
|
|
|
|
| قدمت شهر نطنز به پيش از اسلام ميرسد. اين شهر از سدههاي نخستين اسلامي تا دوره مغول، تحتتأثير اوضاع عمومي اصفهان و كاشان بوده است. مسجد جامع جمعه، خانقاه و آرامگاه شيخ عبدالصمد از آثارمهم آن ميباشد و از گردشگاهاي استان اصفهان محسوب ميشود. مَثَل «تحفه نطنز» و گلابي آن معروف است. |
|
|
|
|
|
| شهر سميرم در گذشته به سميران معروف بود. سميران به معناي سردسير است. اين شهر هم اكنون نيزيكي از ييلاقات و تفرجگاهي استان اصفهان محسوب ميشود و آبشار و چشمههاي معروفي دارد. |
|
|
|
|
|
| اين شهر قديمي كه ابتدا قمشه نام داشت، به دليل وجود مقبره امامزاده شاهرضا(ع) به شهرضامعروف شد. شبستان مسجد جامع اين شهر از آثار تاريخي مهم دوره سلجوقيان است. قمشه به معني شكارگاه ومكاني آب خيز يا قنات فراوان است. |
|
| |
|
| |
|
| |
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
