اين منطقه به زبان محلي ،ابهر چاي ،ناميده مي شود كه از مناطق بسيار قديمي ايران است و طبق شواهد در هزاره دوم ق م از رونق بيشتري برخوردار بود و مادها در اين منطقه اتحاديه اي از قبايل مختلف ايجاد كردند. همزمان با استقرار حكومت ايلخانان و انتخاب سلطانيه به عنوان پايتخت اهميت ارتباطي قابل توجهي يافت كه هنوز هم محفوظ مانده است وجه تسميه اين شهر از    كلمه پهلوي اوهر به معني بستن آبها است جايگاه اوليه شهر به تپه قلعه مشهور است و در ساحل  راست ابهر رود قرار دارد